عدم پاسخگویی و شفافیت در سازمان حفظ نباتات        

سم کشنده برای تولیدکنندگان سموم داخلی

تولیدکنندگان سموم نباتی به واردات بخشی از 100 قلم از سموم دفع آفات و قارچ کش ها که امکان تولید آنها در داخل کشور وجود دارد، معترضند و خواستار پاسخگویی سازمان حفظ نباتات و شفاف سازی جدول سموم پرخطر و کم خطر هستند زیرا بر این باورند که دستکاری در این جدول به هردلیل و به هر شکل موجب جابجایی سودهای میلیون دلاری برای واردکنندگان می شود.

حرف و حدیث و زمزمه های پنهانی در مورد آنچه که در این سازمان تخصصی شنیده و گفته می شد موجب شد که مهندس محمود حجتی حدود 6 ماه پیش دکتر محمدرضا درگاهی مدیرکل سابق حراست وزارتخانه را که تحصیلات خود را در رشته اگرواکولوژی که هدف نهایی اش تولید محصولات کشاورزی با سم کمتر است به ریاست سازمان سربسته و دربسته حفظ نباتات منصوب کند که در گام نخست موضوع شبهات در واردات انواع سموم را بررسی و از رانت ها و فسادهای احتمالی رایج در عرصه واردات این کالاهای بسیار حساس و تخصصی که با ارز رسمی صورت می گیرد را مرتفع و افکار عمومی به ویژه نمایندگان مجلس را که همیشه در مورد آنچه که در این سازمان تخصصی می گذشت، سوال داشتند و البته نظارت وزیر را کم رنگ می دیدند، روشن سازد؛ اما گویا به مثابه تمثیلی که آن "مامور رفت آب جوی آرد ، آب جوی آمد مامور برد" آنچه که دکتر محمدرضا درگاهی به عنوان رئیس جدید این سازمان انجام داد گزارشی سربسته ، دربسته و در سکوت مطلق بود که کارشناسان و تحلیل گران مطبوعاتی می گویند اگر بیان این تخلفات، گفتنی و امید بخش بود می بایست برای اصلاح اشکالات ،حداقل در اختیار رسانه های تخصصی جان بر کف گذاشته می شد که به 50 تا 60 کارخانه دارای مجوز تولید انواع سموم دفع آفات نباتی و قارچ کش ها اطلاع رسانی شود؛ کارخانجاتی که اگر در سایه شوم واردات جهت دار تعطیل شوند حداقل تعداد 2 هزار کارگر ، تکنسین و متخصص بیکار می شوند؛ انعکاس نتایج گزارش دکتر درگاهی می توانست برای این کارخانجات امیدبخش باشد.

جای پرسش دارد که وقتی معاونت باغبانی و زراعت به همان دلایلی که گفته شد با تغییر رئیس پیشین سازمان حفظ نباتات موافقت و تلویحا" دکتر درگاهی را معرفی و تاکید کردند چرا در مورد گزارشی که تهیه شد سکوت کردند و به سرفصل های آن اشاره نکردند، چرا و به چه دلیل سکوت شد، هنوز مشخص نیست!! کمترین توقع رسانه های تخصصی به دور از جناح بازی های متداول ، روشنگری در این مورد بود.

به گزارش خبرنگار اخبار سبز ایران (پاسا) مشخص نیست که چرا این جابجایی صورت گرفت. اگر وضعیت پیشین خوب بود چرا رئیس جدید منصوب شد ، قرار بود این رئیس جدید سازمان ، موضوع واردات انواع سموم و افزایش حمایت از تولید داخل 60کارخانه رهاشده و بلاتکلیف را در سال " حمایت از تولید داخل " در دستور کار قراردهد.

اگرچه تولیدکنندگان اصلی انواع سموم و دفع آفات داخلی حسب کار حرفه ای خواستار قطع کامل واردات نیستند بلکه می گویند تعادل و تناسب ایجاد شود. آنان می گویند این چه سیاستگذاری است که از 90 تا 100 قلم سموم تولید داخل تنها 30قلم آن برای واردکنندگان ممنوع شده است، آیا سازمان حفظ نباتات برای کشاورزی کشور یا کشاورزان یا متخصصان توضیحی قانع کننده دارد؛ از این گذشته چرا لابی پرنفوذ واردکنندگان که مشخص نیست در داخل این " سازمان تخصصی سربسته و دربسته " به کجا وصل هستند همین مسئله 30 قلم ممنوعیت را به 14 قلم کاهش می دهند.از سوی دیگر افزایش چندبرابری نرخ ارز ، گرانی 400 درصدی بعضی از اقلام تولید را به دنبال داشته و پرداخت 9 درصد ارزش افزوده هم به قول معروف و در این شرایط قوز بالای قوز برای تولیدکنندگان داخلی انواع سموم شده است ؛ به راستی چه کسی باید پاسخگوی این همه نابسامانی باشد.

شأن مدیران تولیدکننده سموم را حفظ کنیم

اخیرا" مد شده است که هر سازمان یا نهادی برای جلوگیری از سرگردانی مراجعه کنندگان در درب ورودی چند میز خدمت گذاشته اند . سازمان حفظ نباتات هم از این کار خوب تأسی کرده است اما گویا قرار است این میز خدمت تبدیل به میز از سربازکردن مدیران ارشدی شود که بیش از نیم قرن در عرصه سموم و دفع آفات و قارچ کش ها فعالیت می کنند و سالهای متمادی است که به اینگونه سازمانها رفت و آمد دارند ، در دانشکده های مرتبط درس خوانده اند یا از اساتید بسیاری از کارمندان جدید سازمانهایی همچون حفظ نباتات و امثال اینها بوده اند.

مراجعه این مدیران با سابقه به کارمندانی که جوان و کم اطلاع هستند با جایگاه و سابقه مدیران کارخانجات همخوانی ندارد. میزخدمت غالبا" در اداراتی که کثرت بازدیدکنندگان عمومی و عادی که پرسش درباره قسمتهای مختلف اداره دارند خوب و ضروری است و البته شأن و جایگاه دارد.

این تقلیدهای نه چندان حساب شده برای سازمان حفظ نباتات نقض غرض تسهیل در کار مراجعه کننده خواهدبود؛ اینگونه سازمانها باید اتاق مشورت داشته باشند بعید می رسد یک کشاورز یا مردم عادی برای یک کار روزمره به سازمان حفظ نباتات مراجعه کند که نیاز به میز خدمت داشته باشد.

غالبا" کسانی به این سازمان مراجعه می کنند که در جایگاه تخصصی در سطحی فراتر از یک پرسش کننده اجرائی قراردارند لذا نباید کاری کرد که متخصصان و مدیران از آمدن به سازمان پشیمان شوند.

پرسش این است چرا باید رویه ای اعمال شود که قدر مدیران دلسوخته و ارشد بخش خصوصی به خاطر دست و دلبازی مجوز ورود سموم قابل ساخت داخل ندانیم و شاهد بی توجهی به نظرات و خواسته های منطقی آنها باشیم.

اینک باید پرسید : تفاوت سازمان حفظ نباتات با بقیه سازمانها درچیست که با وجود پایان سال زراعی 96-97 و گذشت یک ماه از سال زراعی 97-98 هنوز شاهد یک نشست خبری ، رسانه ای از سوی رئیس سازمان حفظ نباتات و پاسخ به نقدها و چالش ها نیستیم.

درپایان بی آنکه بخواهیم نام ببریم خوب است یادآوری کنیم در این رشته مردانی هستند که نخستین سموم کشاورزی ایران را ساخته اند، نخستین اساتید دانشگاه و دانشکده کشاورزی بوده اند، شخصیتهایی که جوایز متعدد صنعت و معدن و تجارت و اتاق بازرگانی و ... را گرفته اند ، چهره ماندگار ، کارآفرین کارآفرینان ، رعایت کننده حقوق مصرف کننده و ... لقب گرفته اند ، با تولید سموم مشابه آمریکایی و ممانعت از ورود سموم آمریکایی بطور جدی و عملی با سیاست های سلطه جویانه آمریکا مقابله کرده اند ؛ آنوقت شاهد پخش این شایعه باشند که مافیای واردکنندگان سموم با احکام نامرئی مشاور رئیس سازمان شده اند و آنجا خط می دهند.

پایگاه اخبار سبز ایران